„W DOBRYCH ZAWODACH WYSTĄPIŁEM, BIEG UKOŃCZYŁEM, WIARY USTRZEGŁEM... ”

to słowa św. Pawła z 2. Listu do Tymoteusza, które dzisiaj z dumą chciałoby się powtórzyć, jednak ten bieg, a dokładniej mówiąc kapłańska droga, która rozpoczęła się dnia 15 maja 1983 roku, kiedy to z rąk Biskupa Opolskiego Ks. Norbert Nowainski przyjął święcenia kapłańskie, wcale się nie kończy. Dobiega końca jedynie kolejny – choć niezwykle ważny – jej etap. A tych etapów było do tej pory niemało:

- 1 lipca - 17 sierpnia 1983 r. - wikariusz w parafii pw. św. Marcina Biskupa w Tarnowie Opolskim

- 17 sierpnia 1983 - 28 sierpnia 1985 r. – wikariusz w parafii pw. Świętej Rodziny w Zawadzkiem

- 28 sierpnia 1985 - 26 sierpnia 1989 r. – wikariusz w parafii pw. św. Jacka w Bytomiu

- 26 sierpnia 1989 - 18 grudnia 1990 roku –posługa w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Gościęcinie

- 18 grudnia 1990 - 16 sierpnia 2001 r. – proboszcz parafii pw. św. Andrzeja Apostoła w Makowicach koło Nysy a od 30 marca 1998 do 16 sierpnia 2001 r. również wicedziekan dekanatu Skoroszyce

- od 16 sierpnia 2001 roku -  proboszcz parafii pw. św. Karola Boromeusza w Staniszczach Wielkich. Funkcja sprawowana nieprzerwanie przez ćwierć wieku, a dodatkowo, z uwagi na braki kadrowe, 24 sierpnia 2024 roku Ksiądz Biskup mianował ks. Nowainskiego proboszczem ex currendo parafii pw. Zesłania Ducha Świętego w Staniszczach Małych.

Warto również zaznaczyć, że od 1 lipca 2015 roku ks. Norbert Nowainski pełnił funkcję wicedziekana dekanatu Zawadzkie, a 12 grudnia 2022 roku otrzymał godność dziekana honorowego.

 ____________________________________________________________________________________

Takie słowa skierowano do ks. Norberta Nowainskiego na Mszy Świętej, która odbyła się w naszej parafii dnia 16.08.2026 r.:

„Ćwierć wieku w dzisiejszym, pędzącym świecie to niemal cała epoka. Stajemy dziś przed Tobą jako cała wspólnota parafialna, aby wypowiedzieć jedno proste, ale płynące z głębi serca zdanie: Bóg zapłać i dziękujemy!

Przez ten piękny kawałek czasu towarzyszyłeś nam w najważniejszych momentach naszego życia. Błogosławiłeś związki małżeńskie, chrzciłeś nasze dzieci, udzielałeś sakramentów, a w chwilach trudnych, gdy żegnaliśmy naszych bliskich, przynosiłeś pocieszenie i nadzieję. Wspólnie przeżywaliśmy nasze uroczystości i jubileusze. Ucząc religii w naszej szkole, prowadziłeś dzieci i młodzież ścieżkami wiary i przygotowywałeś do przyjęcia sakramentów. Razem z grupą parafian kontynuowałeś dzieło rozpoczęte przez bł. ks. Adolpha Kolpinga, stojąc na czele Stowarzyszenia Rodzina Kolpinga w naszej parafii.

Zbudowałeś tu coś znacznie trwalszego niż mury – zbudowałeś żywy Kościół oparty na życzliwości, zrozumieniu i otwartych drzwiach plebanii. Dbałeś, by w naszych sercach nie gasł płomień wiary. Najlepszym tego dowodem jest nowe powołanie kapłańskie, które zrodziło się w naszej parafii podczas Twojej posługi.

Dzięki Twoim staraniom nasza świątynia wzbogaciła się o relikwie naszego patrona, św. Karola Boromeusza, św. Jana Pawła II, którego darzyłeś wielką czcią oraz Świętych Dzieci z Fatimy – te ostatnie to pamiątka i dar za pielgrzymkę do Fatimy. A skoro o pielgrzymkach mowa – to właśnie Ty wprowadziłeś piękny zwyczaj pielgrzymowania do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach i dopóki pozwalało Ci na to zdrowie, sam w nich czynnie uczestniczyłeś. Upowszechniłeś w naszej parafii Nabożeństwa Fatimskie i zakupiłeś figurę Matki Bożej Fatimskiej oraz nową figurę do Bożego Grobu.

Nie oszukujmy się jednak – kierowanie naszą parafią przez 25 lat wymagało nie tylko głębokiej wiary, ale też anielskiej cierpliwości, żelaznych nerwów i sporej dozy poczucia humoru!

Dziękujemy Ci za każdą przeprowadzoną inwestycję i gospodarską troskę. Przez te lata dbałeś nie tylko o Kościół jako wspólnotę ludzi wierzących, ale i o sam budynek naszej pięknej, staniszczańskiej świątyni, a lista prac i remontów jest naprawdę imponująca. Z ważniejszych należałoby wymienić:

• ułożenie nowego chodnika wokół kościoła,
• gruntowny remont organów,
• malowanie wnętrza naszej świątyni,
• odnowienie wieży oraz elewacji zewnętrznej,
• wymiana pokrycia dachowego,
• budowa przykościelnego parkingu (na który parafia udostępniła teren),
• modernizacja ogrzewania,
• montaż instalacji fotowoltaicznej,

...oraz niezliczone mniejsze i większe prace gospodarskie.

Dziękujemy Ci także za cierpliwe znoszenie naszych stałych narzekań: „że za zimno”, „że za ciepło”, „że za długo”, „że za krótko”, „że duszno”, „że przeciąg…” Dziękujemy za Twój uśmiech, każde dobre słowo i za to, że po prostu byłeś dla nas bliskim, serdecznym człowiekiem.

Przejście w stan spoczynku to nie koniec drogi, lecz początek jej nowego rozdziału. Zwykle emerytura to czas zasłużonego zbierania owoców wieloletniej pracy. I choć doskonale wiemy, że kapłanem jest się zawsze, to życzymy Ci, aby ten nowy etap przyniósł upragniony spokój, wolniejsze tempo, chwile na własne pasje i odpoczynek – a przede wszystkim poranki bez zerkania na zegarek w obawie przed spóźnieniem na pierwszą Mszę!

Życzymy Ci dobrego zdrowia, obfitości łask Bożych oraz nieustannej opieki Matki Bożej, św. Karola Boromeusza i św. Jana Pawła II. Pamiętaj, że w naszej parafii zawsze masz swój dom, a w naszych sercach – stałe miejsce, wdzięczność i modlitwę.

Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże na nowe lata i nową drogę życia!”